Vegan struggle: waar begin je?

In de serie ‘vegan struggles’ behandel ik iedere week een struikelblok die je tegen kunt komen op je weg naar een vegan leven. Deze week: waar begin je in hemelsnaam? Lisa, help me!

Foto: Kim de Jong

Foto: Kim de Jong

Zoals jullie misschien wel weten, organiseerde ik op mijn Taarten van Jansen Instagram de Big Vegan Sister maand. In deze maand beantwoordde ik al jullie vragen over veganisme. Een vaak terugkerende vraag was: waar begin je? En kun je beter vegan worden in stapjes of in één keer?

Doe wat goed voelt

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: er is niet één manier de beste manier. Zoals bij alles in het leven, zul je zelf aan moeten voelen welke manier het beste bij jou past. Ik werd zelf op mijn achtste vegetariër, tien jaar later werd ik vegan. De overstap van vegetariër naar veganist is natuurlijk al een stukje kleiner dan van ‘alleseter’ naar veganist (ik at bijvoorbeeld al geen vlees, vis of gelatine), maar ook ik moest een omslag maken in mijn eet- en kooppatronen. Om de overstap te maken van vegetariër naar veganist ben ik langzaamaan dierlijke producten gaan vervangen door niet-dierlijke alternatieven. Eerst besloot ik mijn eetpatroon om te gooien: ik besloot geen honing meer te eten, daarna liet ik eieren weg en vervolgens liet ik ook zuivel staan. Vlees, vis, gelatine en dierlijk stremsel at ik natuurlijk al niet omdat ik vegetarisch at. Ondertussen verdiepte ik me steeds meer in ‘verborgen’ dierlijke producten (denk bijvoorbeeld aan de e-nummers E621 en E471 die soms wel vegan zijn en soms niet) en verdiepte ik me meer en meer in het ‘lifestyle’ aspect van veganisme. Zo zocht ik voor alles dat aan vervanging toe was rustig een alternatief. Ik verdiepte me in vegan cosmetica, verzorgingsproducten, kleding en schoenen en pakte alles stap voor stap aan. Zo zorgde ik ervoor dat ik niet compleet overweldigd raakte in mijn overstap naar het veganisme.

Live by the fridge

Een andere mogelijkheid om in kleine stapjes je overgang van alleseter/vegetariër/hoe je jezelf ook mag noemen naar veganist te maken, is om alle niet-vegan producten die je in je koelkast hebt staan op te maken en die steeds (wanneer ze op raken) te vervangen door een vegan variant. Zo vervang je langzaam alles dat je dagelijks eet door een vegan versie en verloopt de overgang vrij geleidelijk. Ditzelfde doe je met je make-up tas, met je schoenen, met je tas en met je schoonmaakproducten (ja, ook die kunnen niet-vegan zijn!). Je bekijkt per product dat opraakt of je behoefte hebt aan een vervanger en gaat dan op onderzoek uit. Sommige mensen besluiten de gehele inhoud van hun koelkast in de kliko te gooien wanneer ze vegan gaan, maar ik wil daar echt een klein beetje van gillen (zo zonde!). In de tijd dat ik vegan werd woonde ik nog bij mijn ouders, die allebei vegetariër waren (en nog steeds zijn!), dus bij mij was er geen sprake van verspilling van niet-vegan producten. Mocht je je echt niet meer comfortabel voelen bij het eten van dierlijke producten, wat ik super begrijpelijk vind, geef deze producten dan aan je niet-vegan vrienden, buren, collegaatjes of (indien het product in kwestie daar geschikt voor is) aan de voedselbank. Het zou zonde zijn als de producten verloren gaan, toch?

Cold turkey, eh tofurkey

Misschien ben jij iemand die liever in één keer, pats, boem, de overstap maakt. En dat is ook heel begrijpelijk én helemaal oké! Power to you! Voor de ene persoon (zoals ik) voelt het fijner om alles stapje voor stapje te doen, om het grote geheel overzichtelijk en behapbaar te maken, voor de ander is het prettiger om gewoon in één keer de sprong te wagen en niet meer achterom te kijken. Ik moet jullie ook zeggen: toen ik eenmaal zuivel had laten staan (kaas was mijn grote struikelblok), was de overstap enorm makkelijk, binnen twee dagen was ik helemaal vegan. Ik had met mezelf afgesproken om twee weken vegan te gaan leven en dan te reflecteren, maar ik was zo gemotiveerd en wist zó goed waarom ik dit wilde, dat ik op dag twee al helemaal om was. Had ik me hier nu zo druk om gemaakt?

Alles op z’n tijd

Tot slot: onthoud dat alles op z’n tijd mag gebeuren. Wees een beetje lief voor jezelf en besef je dat niet alles in één keer hoeft. Wil je dat wel graag? Top! Doe je ding! Wil je het liever een beetje rustig aanpakken? Ook helemaal prima. Houd je doel voor ogen, weet waarom je dit doet en beweeg je stapje voor stapje richting een vegan leven. Tot slot: vergeet vooral niet dat je dit niet alleen hoeft te doen, alle vegans zijn hier ooit doorheen gegaan en doorgaans zijn wij heel aardig. Ik sta in ieder geval voor je klaar!


In volgende ‘Vegan Struggles’ edities: ik vind kaas zo lekker, zijn er wel lekkere plantaardige alternatieven? Wat doe ik als ik ergens kom en er is totaal geen rekening gehouden met mij qua eten? Kun je nog wel uit eten als veganist? En: vegan instinkers! Genoeg te bespreken dus. Tot de volgende!

 
 

meer Vegan struggles